Në këtë libër Lindbom shtjellon një mit politik që dallon nga ai eskatologjik, në të cilin demokracia mesianizohet si pjesë e botëkuptimit perëndimor. Sipas tij, demokracia si sistem njeriun e bën të vetëhyjnizohet dhe të vetadhurohet dhe në fund e shpie në një krizë qytetërimtare.